Stosowanie Zonisamidu w leczeniu napadów u psów i kotów

Jeśli u Twojego psa lub kota zdiagnozowano padaczkę lub inne zaburzenie napadowe, lekarz weterynarii może przepisać leki przeciwdrgawkowe. Jeśli jednak zauważysz, że zwierzę nie reaguje dobrze na te leki, istnieje inna opcja - lek o nazwie Zonisamid.

Zonisamid jest lekiem przeciwdrgawkowym niezwiązanym z innymi lekami przeciwdrgawkowymi rutynowo stosowanymi w leczeniu psów i kotów. Zonisamid może być stosowany sam lub w połączeniu z fenobarbitalem i / lub bromkiem potasu w leczeniu napadów drgawkowych. Może to być przydatne w przypadkach, gdy drgawki twojego zwierzaka nie są odpowiednio kontrolowane poprzez przyjmowanie tradycyjnych leków przeciwdrgawkowych, samych lub w połączeniu. Może być również dobrą alternatywą dla zwierząt, które są uczulone lub mają poważne skutki uboczne innych leków przeciwdrgawkowych.



Sposoby przyjmowania Zonisamidu

Zonisamid może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwdrgawkowymi. W przypadku psów, które nie tolerują fenobarbitalu lub bromku potasu, zonisamid może być opłacalną opcją. Może to być również opcja dla właścicieli psów, którzy nie chcą ryzykować skutków ubocznych fenobarbitalu lub bromku potasu dla swojego psa.



Poziom zonisamidu we krwi można zmierzyć, ale weterynarze nie zgadzają się co do tego, czy potrzebny jest pomiar poziomów we krwi. Niektórzy weterynarze uważają, że pomiar jest ważny, aby ocenić, czy dawka jest odpowiednia i czy nie zbliża się do poziomów toksycznych. Inni wolą polegać na objawach klinicznych i monitorowaniu aktywności napadowej w celu ustalenia skuteczności dawki leku dla zwierzęcia.



Skutki uboczne Zonisamidu

Chociaż Zonisamid wydaje się być stosunkowo bezpieczny dla psów, jest skuteczny w kontrolowaniu napadów i jest dobrze tolerowany, wielu weterynarzy jest zaniepokojonych, ponieważ długoterminowe badania nie wykazały jeszcze bezpieczeństwa i skuteczności. Podobnie jak w przypadku większości leków przeciwdrgawkowych, zonisamid może powodować senność, brak koordynacji (utrata kontroli mięśni) i osłabienie apetytu u psów. Może również powodować wymioty, biegunkę, anoreksję, aw rzadkich przypadkach reakcje skórne, hipertermię i zaburzenia krwi.

Zonisamid wydaje się również stosunkowo bezpieczny dla kotów w oparciu o to, co wiemy do tej pory. Zonisamid ma jeszcze bardziej ograniczone zastosowanie u kotów niż u psów, a niektórzy weterynarze obawiają się, że możemy nie być w pełni świadomi profilu bezpieczeństwa i potencjalnych skutków ubocznych, które mogą wystąpić podczas stosowania Zonisamidu u kotów.

Ostrzeżenie

Zonisamid powoduje wady wrodzone u szczeniąt i kociąt i nie należy go podawać ciężarnym ani karmiącym zwierzętom. Nie należy go również podawać zwierzętom nadwrażliwym na leki sulfonamidowe.

Podawanie i dawkowanie zonisamidu

Twój lekarz weterynarii określi najlepszą metodę podawania i dawkowania dla Twojego zwierzaka, biorąc pod uwagę najlepszy wynik i bezpieczeństwo zwierzęcia. Najczęstszą postacią tego leku jest tabletka powlekana cukrem. Średnia dawka dla psa z padaczką wynosi 8 do 12 mg / kg, podawane doustnie co 8 do 12 godzin.

Źródło:

Plumb, Donald C.. Plumb's Veterinary Drug Handbook, wydanie 6. John Wiley and Sons: USA. 2016 r.

If you suspect your pet is sick, call your vet immediately. For health-related questions, always consult your veterinarian, as they have examined your pet, know the pet's health history, and can make the best recommendations for your pet.